វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តត្រំតត្រើយ
គុ. [ត-ត្រំ-ត-ត្រើយ]
ដែលឈឺត្រាំត្រែងក្រជាសះស្បើយ, នៅឈឺ រ៉ាំរ៉ៃមិនស្លាប់មិនរស់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលឈឺត្រាំត្រែងក្រជាសះស្បើយ, នៅឈឺ រ៉ាំរ៉ៃមិនស្លាប់មិនរស់ :
ឧទាហរណ៍
“រោគរបេង ជាជំងឺរ៉ាំរ៉ៃយូរតត្រំតត្រើយ។”
២
ការសង់ផ្ទះខ្លះ ដែលអ្នកសង់មានជីវភាពខ្វះខាត នឹងបង្អូសពេលយូរ :
ឧទាហរណ៍
“សង់ផ្ទះតត្រំតត្រើយ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់