វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តថនិយម
ន. [តៈ-ថៈ-និ-យំ]
(ទស្សនៈ.) លទ្ធិដែលចាត់ទុកថា មានពិភពសច្ចៈមួយដែលមានអត្ថិភាពមិនចំណុះមនុស្ស ប៉ុន្តែគេអាចយល់ដឹងបានតាមរយៈបញ្ញានិងប្រត្យក្សារម្មណ៍ :
(ទស្សនៈ.) លទ្ធិដែលចាត់ទុកថា មានពិភពសច្ចៈមួយដែលមានអត្ថិភាពមិនចំណុះមនុស្ស ប៉ុន្តែគេអាចយល់ដឹងបានតាមរយៈបញ្ញានិងប្រត្យក្សារម្មណ៍ :
(ទស្សនៈ.) លទ្ធិដែលចាត់ទុកថា មានពិភពសច្ចៈមួយដែលមានអត្ថិភាពមិនចំណុះមនុស្ស ប៉ុន្តែគេអាចយល់ដឹងបានតាមរយៈបញ្ញានិងប្រត្យក្សារម្មណ៍ :
“រសជាតិប្រៃរបស់អំបិល គឺជាតថភាពមួយដែលមានស្រាប់នៅក្នុងធម្មជាតិរបស់អំបិល បើយោងតាមពួកតថនិយម រសជាតិប្រៃនេះមានលក្ខណៈសត្យានុម័តិ មិនអាស្រ័យនឹងការកំណត់របស់មនុស្សទេ។”