វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តប់ប្រមល់
កិ. [តប់-ប្រ-ម៉ល់]
ព្រួយចិត្ត, ចង្អៀតចង្អល់ចិត្ត, អផ្សុកធុញទ្រាន់ :
ព្រួយចិត្ត, ចង្អៀតចង្អល់ចិត្ត, អផ្សុកធុញទ្រាន់ :
ព្រួយចិត្ត, ចង្អៀតចង្អល់ចិត្ត, អផ្សុកធុញទ្រាន់ :
“ថ្ងៃនេះខ្ញុំដូចជាតប់ប្រមល់ រកគិតអ្វីមិនលេចសោះ; ថ្ងៃនេះតប់ប្រមល់ ដោយអំពល់ព្រោះតែអូន មេបងដូចមេប្អូន វាសណ្ដូនឯងឱ្យលង់។”
(ព.សា.) តប់ប្រមល់ទាល់គំនិត នឹករកព្រះពុទ្ធគុណពុំឃើញ :
“ខ្ញុំព្រួយចិត្តណាស់ តប់ប្រមល់ទល់ពុទ្ធោអស់ទៅហើយ!”
(ប្រើក្លាយមកពី តប់កមល។ ម.ព. តប់កមល ផង)។