វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តាប
ន. [តាប]
ឈ្មោះគ្រឿងប្រដាប់មានរូបសណ្ឋានស្រដៀងនឹងស្លឹកពោធិ៍ សម្រាប់ដាក់គ្របត្រង់ខ្វែងសង្វារ (គ្រឿងប្រដាប់ល្ខោន)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះគ្រឿងប្រដាប់មានរូបសណ្ឋានស្រដៀងនឹងស្លឹកពោធិ៍ សម្រាប់ដាក់គ្របត្រង់ខ្វែងសង្វារ (គ្រឿងប្រដាប់ល្ខោន)។
ឧទាហរណ៍
“”
២
តាបដែលដាក់ភ្ជាប់នឹងសង្វារត្រង់ចង្កេះនិងខ្នង; តាបទ្រូង គឺតាបដែលដាក់គ្របចំត្រង់ទ្រូង។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់