វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តុល្យការ
ន. [តុល-យ៉ៈ-កា]
ការស្មើភាគគ្នា, ការថ្លឹងឱ្យមានទម្ងន់ស្មើគ្នា; បញ្ជីគិតគូរគ្នេរគ្នាន់ឱ្យដឹងមុខចំណូលចំណាយ :
ការស្មើភាគគ្នា, ការថ្លឹងឱ្យមានទម្ងន់ស្មើគ្នា; បញ្ជីគិតគូរគ្នេរគ្នាន់ឱ្យដឹងមុខចំណូលចំណាយ :
ការស្មើភាគគ្នា, ការថ្លឹងឱ្យមានទម្ងន់ស្មើគ្នា; បញ្ជីគិតគូរគ្នេរគ្នាន់ឱ្យដឹងមុខចំណូលចំណាយ :
“រឿងនេះពុំទាន់ដឹងជាយ៉ាងណាទេ ចាំធ្វើតុល្យការមើលសិន។”