វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្មភក់
ន. [ថ្ម-ភក់]
ថ្មម្យ៉ាងមានពណ៌ក្រហម ពណ៌លឿង ឬពណ៌ត្នោត ដែលមានខ្សាច់ មានក្វាត មានសាច់ម៉ត់ សម្រាប់កសាងអ្វីមួយ :
ថ្មម្យ៉ាងមានពណ៌ក្រហម ពណ៌លឿង ឬពណ៌ត្នោត ដែលមានខ្សាច់ មានក្វាត មានសាច់ម៉ត់ សម្រាប់កសាងអ្វីមួយ :
ថ្មម្យ៉ាងមានពណ៌ក្រហម ពណ៌លឿង ឬពណ៌ត្នោត ដែលមានខ្សាច់ មានក្វាត មានសាច់ម៉ត់ សម្រាប់កសាងអ្វីមួយ :
“ចម្លាក់ថ្មភក់បុរាណពីរដុំត្រូវបានរឹបអូសពីជនល្មើស។”