វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទក្ខិណានុប្បទាន
ន. [ទ័ក-ខិ-ណា-នុប-ប៉ៈ-ទាន]
អំណោយដែលគេឧទ្ទិសផលនៃទក្ខិណាទាន ចំពោះទៅបុគ្គលដែលទៅកាន់បរលោកហើយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អំណោយដែលគេឧទ្ទិសផលនៃទក្ខិណាទាន ចំពោះទៅបុគ្គលដែលទៅកាន់បរលោកហើយ :
ឧទាហរណ៍
“កូនចៅគួរធ្វើទក្ខិណានុប្បទានឧទ្ទិសផលជូនទៅបុព្វបុរសឱ្យរឿយៗ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់