វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទងកន្ត្រៃ
ន. [ទង-កន់-ត្រៃ]
ឈ្មោះសត្វបក្សីមួយប្រភេទ សម្បុរខ្មៅរូបរាងដូចសត្វរន្ទេប កន្ទុយក៏ឆែកដូចគ្នា ប៉ុន្តែមានព្រុយតែមួយ។
ឈ្មោះសត្វបក្សីមួយប្រភេទ សម្បុរខ្មៅរូបរាងដូចសត្វរន្ទេប កន្ទុយក៏ឆែកដូចគ្នា ប៉ុន្តែមានព្រុយតែមួយ។
ឈ្មោះសត្វបក្សីមួយប្រភេទ សម្បុរខ្មៅរូបរាងដូចសត្វរន្ទេប កន្ទុយក៏ឆែកដូចគ្នា ប៉ុន្តែមានព្រុយតែមួយ។
“”
ប៉ែកតំណបណ្ដុះត្រង់ក្បាលកន្សៃទូក-ង ឬទូកមួង។
“”
ឈ្មោះនំបង់ខ្លាញ់មួយប្រភេទ ធ្វើដោយម្សៅខ្សាយសាបក៏មាន ផ្អែមក៏មាន :
“នំទងកន្ត្រៃ។”