វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទងសុក
ន. [ទង-សុក]
ទងផ្ចិត, អន្តរសរីរាង្គមានសណ្ឋានប្រហាក់ប្រហែលខ្សែពួរដែលតភ្ជាប់ពីផ្ចិតទារកទៅសុក ដើម្បីបញ្ជូនសារធាតុចិញ្ចឹម។
ទងផ្ចិត, អន្តរសរីរាង្គមានសណ្ឋានប្រហាក់ប្រហែលខ្សែពួរដែលតភ្ជាប់ពីផ្ចិតទារកទៅសុក ដើម្បីបញ្ជូនសារធាតុចិញ្ចឹម។
ទងផ្ចិត, អន្តរសរីរាង្គមានសណ្ឋានប្រហាក់ប្រហែលខ្សែពួរដែលតភ្ជាប់ពីផ្ចិតទារកទៅសុក ដើម្បីបញ្ជូនសារធាតុចិញ្ចឹម។
“”