វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទង់ដែង
ន. [ទង់-ដែង]
លោហជាតិមួយប្រភេទមានសាច់រឹង សម្បុរក្រហម បើខាត់នឹងថ្នាំខាត់ ឡើងសម្បុរស្រដៀងនឹងទង់ហ៊្វា លុះទុកយូរបន្តិចទៅ ក៏ប្រែជាមានសម្បុរស្រអាប់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
លោហជាតិមួយប្រភេទមានសាច់រឹង សម្បុរក្រហម បើខាត់នឹងថ្នាំខាត់ ឡើងសម្បុរស្រដៀងនឹងទង់ហ៊្វា លុះទុកយូរបន្តិចទៅ ក៏ប្រែជាមានសម្បុរស្រអាប់ :
ឧទាហរណ៍
“កាំបិតទង់ដែង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់