វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទត្តាត្រេយ
ន. [ទ័ត-តា-ត្រៃ]
ឈ្មោះដែលគេដាក់ឱ្យអាទិទេពទាំង៣របស់ត្រីមូរ្តិឬត្រីមូរតិដែលប្រែក្លាយទៅជាអវតារតែមួយ។
ឈ្មោះដែលគេដាក់ឱ្យអាទិទេពទាំង៣របស់ត្រីមូរ្តិឬត្រីមូរតិដែលប្រែក្លាយទៅជាអវតារតែមួយ។
ឈ្មោះដែលគេដាក់ឱ្យអាទិទេពទាំង៣របស់ត្រីមូរ្តិឬត្រីមូរតិដែលប្រែក្លាយទៅជាអវតារតែមួយ។
“”