វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទារុម័យ
គុ., ន. [ទា-រុ-ម៉ៃ]
ដែលគេធ្វើដោយឈើ, ហើយដោយឈើ; អ្វីៗដែលគេយកឈើធ្វើ :
ដែលគេធ្វើដោយឈើ, ហើយដោយឈើ; អ្វីៗដែលគេយកឈើធ្វើ :
ដែលគេធ្វើដោយឈើ, ហើយដោយឈើ; អ្វីៗដែលគេយកឈើធ្វើ :
“ប្រអប់ទារុម័យ, ទូទារុម័យ។ល។ (សម្រាប់ប្រើតែក្នុងកាព្យ)។”