វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ទូក

ន. [ទូក]

យានជំនិះសម្រាប់ឆ្លងទឹក; ទូកមានច្រើនប្រភេទ មានទូកកំរោល, ទូកផ្កាចា, ទូក-ង ជាដើម :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“អុំទូក, ប្រណាំងទូក។”

២

គ្រឿងលេងមួយប្រភេទ ដែលយកឫស្សីមកបិតសំប៉ែត ជមក្បាលឱ្យងឡើង សម្រាប់រុញប្រណាំងគ្នា។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

កូនចត្រង្គមួយប្រភេទរាងមូល ដែលនៅខាងដើមបំផុត និងខាងចុងបំផុតនៃជួរ។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

តួរបស់រទេះ, ផ្នែកខាងមុខនៃតួទោចក្រយាន ជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“អង្គុយលើទូករទេះ, ដាក់កាបូបលើទូកកង់។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

បន្តរៀនទៀត