វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទេវធម្មជាតិនិយម
ន. [ទេ-វៈ-ធ័ម-មៈ-ជាត-និ-យំ]
លទ្ធិឬជំនឿដែលជឿថា ចក្រវាលគឺជាអាទិទេព។ ជំនឿនេះជឿថា អាទិទេពមិនមែនជាភាវៈដោយឡែកទេ ប៉ុន្តែគេជឿថា អាទិទេពជាតថភាពទាំងមូលឬជាអំណាចដែលមានគ្រប់ទិដ្ឋភាពនៃតថភាព :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
លទ្ធិឬជំនឿដែលជឿថា ចក្រវាលគឺជាអាទិទេព។ ជំនឿនេះជឿថា អាទិទេពមិនមែនជាភាវៈដោយឡែកទេ ប៉ុន្តែគេជឿថា អាទិទេពជាតថភាពទាំងមូលឬជាអំណាចដែលមានគ្រប់ទិដ្ឋភាពនៃតថភាព :
ឧទាហរណ៍
“ទេវធម្មជាតិនិយមយល់ថាអាទិទេពនិងធម្មជាតិ គឺតែមួយនិងមានសារធាតុដូចគ្នា។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់