វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ទំនប់បង្ហៀរ

ន. [ទំ-នប់-បង់-ហៀ]

ទំនប់រាំងផ្លូវទឹកទុកត្រឹមកម្រិតកំណត់ ដែលទឹកដែលសល់អាចហូរកាត់ខ្នងទំនប់បាន :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ទំនប់រាំងផ្លូវទឹកទុកត្រឹមកម្រិតកំណត់ ដែលទឹកដែលសល់អាចហូរកាត់ខ្នងទំនប់បាន :

ឧទាហរណ៍

“ទំនប់បង្ហៀរ៦មករានៅខេត្តកំពង់ធំ។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់