វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទំនប់បង្ហៀរ
ន. [ទំ-នប់-បង់-ហៀ]
ទំនប់រាំងផ្លូវទឹកទុកត្រឹមកម្រិតកំណត់ ដែលទឹកដែលសល់អាចហូរកាត់ខ្នងទំនប់បាន :
ទំនប់រាំងផ្លូវទឹកទុកត្រឹមកម្រិតកំណត់ ដែលទឹកដែលសល់អាចហូរកាត់ខ្នងទំនប់បាន :
ទំនប់រាំងផ្លូវទឹកទុកត្រឹមកម្រិតកំណត់ ដែលទឹកដែលសល់អាចហូរកាត់ខ្នងទំនប់បាន :
“ទំនប់បង្ហៀរ៦មករានៅខេត្តកំពង់ធំ។”