វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្រនំលលក
ន. [ទ្រ-នំ-ល-លក]
ទំនប់តូចដែលគេលើកខណ្ឌស្រែមួយឱ្យមានផ្នែកដោយខ្លួនពីគ្នា, ដោយបរិយាយថា ទំនប់តូចនោះមានកម្ពស់ផុតពីទឹកស្រែ ល្មមលលកទំបាន :
ទំនប់តូចដែលគេលើកខណ្ឌស្រែមួយឱ្យមានផ្នែកដោយខ្លួនពីគ្នា, ដោយបរិយាយថា ទំនប់តូចនោះមានកម្ពស់ផុតពីទឹកស្រែ ល្មមលលកទំបាន :
ទំនប់តូចដែលគេលើកខណ្ឌស្រែមួយឱ្យមានផ្នែកដោយខ្លួនពីគ្នា, ដោយបរិយាយថា ទំនប់តូចនោះមានកម្ពស់ផុតពីទឹកស្រែ ល្មមលលកទំបាន :
“លើកទ្រនំលលក, ដាក់ល្អីបាយលើទ្រនំលលក។”