វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
នត្ថិភាព
ន. [ណ័ត-ថិ-ភាប]
ភាវៈគ្មាន, ភាពនៃអ្វីៗដែលមិនមាន, ការឥតមាន :
ភាវៈគ្មាន, ភាពនៃអ្វីៗដែលមិនមាន, ការឥតមាន :
ភាវៈគ្មាន, ភាពនៃអ្វីៗដែលមិនមាន, ការឥតមាន :
“ពីដើមគាត់គ្រាន់រួចខ្លួន ប៉ុន្តែឥឡូវ គាត់ធ្លាក់ចុះក្នុងនត្ថិភាពសាបរលាបណាស់ទៅហើយ។”
(ព.ផ្ទ. អត្ថិភាព)។