វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
នាងច្រាល
ន. [នាង-ច្រាល]
បង្គោលឈើខ្លឹមឬថ្មមានសណ្ឋានច្រើនតែមូលៗ ប្រើជាគ្រឿងលម្អសម្រាប់ដាក់រាយបញ្ឈរដង្ហែកឹងលើខ្នងព្រំដំបូលប្រាសាទ, វិហារជាដើម ជាគ្រឿងរចនាមួយប្រភេទរបស់ខ្មែរក្នុងបុរាណសម័យ, សព្វថ្ងៃនេះ ក៏នៅមានប្រើខ្លះដែរ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
បង្គោលឈើខ្លឹមឬថ្មមានសណ្ឋានច្រើនតែមូលៗ ប្រើជាគ្រឿងលម្អសម្រាប់ដាក់រាយបញ្ឈរដង្ហែកឹងលើខ្នងព្រំដំបូលប្រាសាទ, វិហារជាដើម ជាគ្រឿងរចនាមួយប្រភេទរបស់ខ្មែរក្នុងបុរាណសម័យ, សព្វថ្ងៃនេះ ក៏នៅមានប្រើខ្លះដែរ :
ឧទាហរណ៍
“ប្រាសាទស្អាងស្អាតត្រកាល លំហនាងច្រាល បញ្ចេញលម្អថ្លៃថ្លា ...។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់