វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
នារាយណ៍
ន. [នា-រាយ]
នាមម្យ៉ាងរបស់វិស្ណុ; នាមនេះហៅដោយអានុភាពដែលវិស្ណុចេះបែងភាគឱ្យកើតជារូបផ្សេងៗ មានរូបមនុស្សជាដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
នាមម្យ៉ាងរបស់វិស្ណុ; នាមនេះហៅដោយអានុភាពដែលវិស្ណុចេះបែងភាគឱ្យកើតជារូបផ្សេងៗ មានរូបមនុស្សជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះនារាយណ៍បែងភាគ (មាននិយាយក្នុងរឿងរាមាយណៈ)។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ច្រើនប្រើឃ្លាតក្លាយជា ន្រាយឬន្រាយណ៍ ត្រូវលែងប្រើ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់