វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បកតិគុណនាម
ន. [ប៉ៈ-កៈ-តិ-គុ-ណៈ-នាម]
ពាក្យសម្ដែងលក្ខណៈរបស់នាមឬសព្វនាម តាមលំអានជាប្រក្រតី។ ច្រើនប្រើជា គុណនាមប្រក្រតី។
ពាក្យសម្ដែងលក្ខណៈរបស់នាមឬសព្វនាម តាមលំអានជាប្រក្រតី។ ច្រើនប្រើជា គុណនាមប្រក្រតី។
ពាក្យសម្ដែងលក្ខណៈរបស់នាមឬសព្វនាម តាមលំអានជាប្រក្រតី។ ច្រើនប្រើជា គុណនាមប្រក្រតី។
“”