វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បក្ខព័ន្ធ
ន. [ប៉ាក់-ព័ន]
ការចងបាច់គ្នាជាពួកជាក្រុមបក្ខពួក។ សព្វថ្ងៃពាក្យនេះប្រើសំដៅយកអ្នកដែលមានចិត្តស្ម័គ្រ ឬមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ដោយស្មោះត្រង់ចំពោះមនុស្សឬចំពោះកិច្ចការណាមួយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការចងបាច់គ្នាជាពួកជាក្រុមបក្ខពួក។ សព្វថ្ងៃពាក្យនេះប្រើសំដៅយកអ្នកដែលមានចិត្តស្ម័គ្រ ឬមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ដោយស្មោះត្រង់ចំពោះមនុស្សឬចំពោះកិច្ចការណាមួយ :
ឧទាហរណ៍
“បក្ខព័ន្ធនៃសាធារណរដ្ឋ, បក្សព័ន្ធខាងសង្គ្រាម, បក្សព័ន្ធខាងសន្តិភាព។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់