វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បង្កាត់
កិ. [បង់-កាត់]
ធ្វើឱ្យកាត់ឱ្យឆេះកើតជាភ្លើងឡើង :
ធ្វើឱ្យកាត់ឱ្យឆេះកើតជាភ្លើងឡើង :
ធ្វើឱ្យកាត់ឱ្យឆេះកើតជាភ្លើងឡើង :
“បង្កាត់ភ្លើង។”
ធ្វើឱ្យកាត់ពូជ :
“បង្កាត់កូន។”
ធ្វើឱ្យកាត់សាំ គឺដឹកនាំឱ្យឆ្លងគំនិតតាមយោបល់ខ្លួន។
“”
ឈ្មោះនេសាទុបករណ៍មួយប្រភេទ មានក្រឡាធំៗជាងក្រឡាបន្តឹង, មានដង, មានខ្សែរួតក្រសោបសម្រាប់ដាក់ឱ្យជាប់សត្វចតុប្បាទ :
“ឈ្លូសជាប់បង្កាត់។”
ដាក់ថ្នាំឱ្យកាត់សាច់មានមុខធ្លាយខ្ទុះឬឈាម :
“បង្កាត់បូស។”
ធ្វើឱ្យរងថ្លា :
“ដាក់ធ្យូង ឬសាជូរបង្កាត់ទឹកល្អក់ឱ្យរងថ្លា។”
(ម.ព. បន្សាំ ផង)។