វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បង្កាន់ដៃ
ន. [បង់-កាន់-ដៃ]
ប្រដាប់មានសណ្ឋានជាស្នួ ជារបាំងសម្រាប់ចាប់កាន់នឹងដៃ ដើម្បីនឹងអបអងទប់ខ្លួនកុំឱ្យភ្លាត់ជើង, កុំឱ្យដួល, កុំឱ្យធ្លាក់ឬកុំឱ្យស្ញើបញញើត :
ប្រដាប់មានសណ្ឋានជាស្នួ ជារបាំងសម្រាប់ចាប់កាន់នឹងដៃ ដើម្បីនឹងអបអងទប់ខ្លួនកុំឱ្យភ្លាត់ជើង, កុំឱ្យដួល, កុំឱ្យធ្លាក់ឬកុំឱ្យស្ញើបញញើត :
ប្រដាប់មានសណ្ឋានជាស្នួ ជារបាំងសម្រាប់ចាប់កាន់នឹងដៃ ដើម្បីនឹងអបអងទប់ខ្លួនកុំឱ្យភ្លាត់ជើង, កុំឱ្យដួល, កុំឱ្យធ្លាក់ឬកុំឱ្យស្ញើបញញើត :
“បង្កាន់ដៃស្ពាន។”
សំបុត្រសាដានសម្គាល់ជាភ័ស្តុតាង ឱ្យដឹងថាបានទទួលប្រាក់ឬរបស់អ្វីនីមួយហើយ :
“បានចេញបង្កាន់ដៃឱ្យហើយ។”
បង្កាន់ដៃដែលបានចេញឱ្យដោយក្លែងបន្លំខុសច្បាប់។
“”
លិខិតបណ្ដោះអាសន្នដែលចេញឱ្យជាជំនួសបង្កាន់ដៃទៅសិន ហើយនឹងចេញបង្កាន់ដៃត្រឹមត្រូវឱ្យជាខាងក្រោយ ហៅ បង្កាន់ដៃបណ្ដោះអាសន្ន ក៏បាន។
“”