វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បណ្ណង្គជាតិ
ន. [ប៉ាន់-ណង់-គៈ-ជាត] ឬ [ប៉ាន់-ណាំង-គៈ-ជាត]
រុក្ខជាតិដែលដុះនៅក្នុងព្រៃនិងមជ្ឈដ្ឋានសើម គ្មានផ្កា គ្មានគ្រាប់ បន្តពូជដោយសារស្ប៉រ ហើយជាទូទៅវារស់ដោយសារគេ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
រុក្ខជាតិដែលដុះនៅក្នុងព្រៃនិងមជ្ឈដ្ឋានសើម គ្មានផ្កា គ្មានគ្រាប់ បន្តពូជដោយសារស្ប៉រ ហើយជាទូទៅវារស់ដោយសារគេ :
ឧទាហរណ៍
“ប៉ប្រកជាបណ្ណង្គជាតិ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់