វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បន់
កិ. [បន់]
ពោលពាក្យសច្ចាថា សូមជួយឱ្យបានសម្រេចដូចបំណងដែលផ្គង ហើយនិងមានតង្វាយ ឬ រង្វាន់លាបំណន់វិញពុំខាន :
ពោលពាក្យសច្ចាថា សូមជួយឱ្យបានសម្រេចដូចបំណងដែលផ្គង ហើយនិងមានតង្វាយ ឬ រង្វាន់លាបំណន់វិញពុំខាន :
ពោលពាក្យសច្ចាថា សូមជួយឱ្យបានសម្រេចដូចបំណងដែលផ្គង ហើយនិងមានតង្វាយ ឬ រង្វាន់លាបំណន់វិញពុំខាន :
“បន់អ្នកតា, បន់អារក្ស។”