វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បន្តឹង
កិ. [បន់-តឹង]
ធ្វើឱ្យតឹង, ទាញឱ្យតឹង, តឿនតឹងរ៉ឹងរឿយៗ :
ធ្វើឱ្យតឹង, ទាញឱ្យតឹង, តឿនតឹងរ៉ឹងរឿយៗ :
ធ្វើឱ្យតឹង, ទាញឱ្យតឹង, តឿនតឹងរ៉ឹងរឿយៗ :
“គេបន្តឹងខ្លាំងណាស់, សុំកុំបន្តឹងខ្លាំងពេក។”
នេសាទុបករណ៍មួយប្រភេទ ចងឆ្វាក់ប្រទាក់ខ្សែជាក្រឡា មានដង មានមាត់ មានក្រវិលរូត សម្រាប់ដាក់ឱ្យជាប់សត្វចតុប្បាទតូចៗឬបក្សីចំពួកខ្លះ :
“បន្តឹងទន្សាយ, ទន្សាយជាប់បន្តឹង, បន្តឹងក្រួចអ៊ឺត។”