វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បរ
កិ. [ប]
ដឹក, នាំ, បញ្ជូន, បណ្ដេញឱ្យទៅមុខ ដោយជិះ, ដោយដើរកាល់, ដើរអម, ដើរតាម, តម្រង់ឱ្យត្រង់តាមលំអាន តាមផ្លូវដែលត្រូវការ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ដឹក, នាំ, បញ្ជូន, បណ្ដេញឱ្យទៅមុខ ដោយជិះ, ដោយដើរកាល់, ដើរអម, ដើរតាម, តម្រង់ឱ្យត្រង់តាមលំអាន តាមផ្លូវដែលត្រូវការ :
ឧទាហរណ៍
“បររទេះ, បររថ, បរសេះ, បរដំរី។”
២
លើកកងទ័ពត្រួតពលបណ្ដើរ។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
អណ្ដូង, ប្រើកា្លយមកជាឈ្មោះតំបន់នានានៅកន្លែងដែលមានរ៉ែត្បូង :
ឧទាហរណ៍
“បរប៉ៃលិន, បរយ៉ាខា។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់