វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បរិវិតក្ក
ន. [ប៉ៈ-រ៉ិ-វិ-ត័ក-កៈ] ឬ [ប៉ៈ-រ៉ិ-វិ-តក់]
សេចក្ដីត្រិះរិះ, តម្រិះ, សេចក្ដីជញ្ជឹងគិត :
សេចក្ដីត្រិះរិះ, តម្រិះ, សេចក្ដីជញ្ជឹងគិត :
សេចក្ដីត្រិះរិះ, តម្រិះ, សេចក្ដីជញ្ជឹងគិត :
“មានបរិវិតក្ក។”
(ដើម្បីឱ្យភាសាជាតិមានឧត្តមភាព, ត្រូវអានថា ប៉ៈ-រ៉ិ-វិ-តក់ ឬ ប៉ៈ-រ៉ិ-វិ-ត័ក-កៈ តាមគួរដល់ការប្រកប, ពុំគួរអានថា ប៉ៈ-រ៉ិ-វិ-តុក ឡើយ, ទោះបីធ្លាប់មាត់ហើយ ក៏គួរតែលះបង់ទម្លាប់នោះចេញ កុំឱ្យអ្នកហ្មត់ចត់គេរិះគន់បាន)។