វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រទាក់
កិ. [ប្រ-ទាក់]
ធ្វើឱ្យទាក់ឆ្វាក់នឹងគ្នា, ទាក់ចុះទាក់ឡើងខ្វាត់ខ្វែង, ទាក់ឆ្វាក់តៗគ្នា :
ធ្វើឱ្យទាក់ឆ្វាក់នឹងគ្នា, ទាក់ចុះទាក់ឡើងខ្វាត់ខ្វែង, ទាក់ឆ្វាក់តៗគ្នា :
ធ្វើឱ្យទាក់ឆ្វាក់នឹងគ្នា, ទាក់ចុះទាក់ឡើងខ្វាត់ខ្វែង, ទាក់ឆ្វាក់តៗគ្នា :
“ប្រទាក់ជាក្រឡា។”
ដែលកើតពីមាតាមួយត្រូវគ្នា :
“បងប្អូនប្រទាក់ទងសុក (បងប្អូនបង្កើតរួមម្ដាយជាមួយគ្នា)។”
(ព.ប្រ.) ទាក់ទងគ្នាយ៉ាងជិតដិត ស្និទ្ធស្នាល ហាក់ដូចជាគេចងឆ្វាក់គ្នា។
“”
(ព.ប្រ.) ទាក់ទើសហាក់ដូចជាគេចងប្រទាក់គ្នា :
“ដើរចុះដើរឡើងប្រទាក់ប្រទើសគ្នា។”