ប្រពាត

(បើត្រូវការឱ្យត្រឹមត្រង់តាមប្រភពរបស់ពាក្យ គួរប្រើ ប្រពាស វិញ ព្រោះ សំ. ប្រវាស, វ> ព ជា ប្រពាស; បើធ្វើទម្លាប់ប្រើ យូរៗទៅ ក៏អាចនឹងស្រួលមាត់ទៅឯង ដូចជា ស្ដេចទ្រង់ប្រពាសព្រៃ នោះប្រើជាកាព្យក៏គង់តែស្រួលមាត់ដែរ ស្ដេចទ្រង់យាងចេញប្រពាស អស់ទាំងពួករាស្ត្រ រទាសហែហមក្នុងព្រៃ)។