វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រូតុង
ន. [ប្រូ-តុង]
ភាគល្អិតនៅក្នុងណ្វៃយ៉ូរបស់អាតូមដែលមានបន្ទុកអគ្គីសនីវិជ្ជមាន :
ភាគល្អិតនៅក្នុងណ្វៃយ៉ូរបស់អាតូមដែលមានបន្ទុកអគ្គីសនីវិជ្ជមាន :
ភាគល្អិតនៅក្នុងណ្វៃយ៉ូរបស់អាតូមដែលមានបន្ទុកអគ្គីសនីវិជ្ជមាន :
“គេអាចគណនាចំនួនប្រូតុងរបស់ធាតុគីមី។”