វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផាត់
កិ. [ផាត់]
រលីងត្រីងៀតឬសាច់ងៀតដែលបុកល្អិតជាមួយនឹងខ្លាញ់ជ្រូក ...។
រលីងត្រីងៀតឬសាច់ងៀតដែលបុកល្អិតជាមួយនឹងខ្លាញ់ជ្រូក ...។
រលីងត្រីងៀតឬសាច់ងៀតដែលបុកល្អិតជាមួយនឹងខ្លាញ់ជ្រូក ...។
“”
ទាត់ច្រាន, វែកនឹងដៃឱ្យងាកឱ្យបែរចេញឬកៀសកៀរវាចនឹងដៃ :
“ផាត់វាំងនន, ផាត់អង្ករ។”
លើកទុកដោយឡែកមិនរាប់បញ្ចូលផង :
“ផាត់សំបកចេញ, ផាត់ចេញមិនយកជាការ។”
(ព.ប្រ.) លើកចោលលែងរាប់អាន, លែងយកជាការ។
“”
បូកបោះទូទាត់ឱ្យឃើញដោយឡែក ឬឱ្យលែងមានទាក់ទិនតទៅទៀត។
“”
លាបឱ្យផូរផង់, ឱ្យហ្មត់ហ្មង, ឱ្យរលង់រលើប :
“ផាត់ម្សៅ, ផាត់ថ្នាំ។”
បក់បង្ហើរ ឬបក់បង្ហួស :
“ខ្យល់ផាត់ពពក, ខ្យល់ផាត់ទឹកភ្លៀង។”