វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ងំ
[ផ្ងំ]
ធ្វើឱ្យងំ, ដាក់បង្អង់ទុកឱ្យងំដោយចំហាយក្ដៅ :
ធ្វើឱ្យងំ, ដាក់បង្អង់ទុកឱ្យងំដោយចំហាយក្ដៅ :
ធ្វើឱ្យងំ, ដាក់បង្អង់ទុកឱ្យងំដោយចំហាយក្ដៅ :
“ផ្ងំបាយ។”
(ព.ប្រ.) នៅដំអក់យូរជ្រងំមានអាការៈដូចគេផ្ងំបាយ :
“ចុះផ្ងំនៅដល់ណាទៀត!”
(ប្រើជា ភ្ងំ តាមប្រភពពាក្យថា ធ្វើឱ្យ ងំ ក៏សឹងតែបាន)។