វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផ្ដោត
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា· verb, adverb [ផ្ដោត]
Learner aid: verb, adverb · [ផ្ដោត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
តម្រង់សំដៅដូចគេដោតពីលើចុះក្រោមដោយគ្រឿងសស្ត្រាវុធ; បោះពួយចុះឬក៏ឆាបសំដៅដាក់នៃពពួកសត្វស្លាប :
Learner aid: verb, adverb · [ផ្ដោត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
តម្រង់សំដៅដូចគេដោតពីលើចុះក្រោមដោយគ្រឿងសស្ត្រាវុធ; បោះពួយចុះឬក៏ឆាបសំដៅដាក់នៃពពួកសត្វស្លាប :
តម្រង់សំដៅដូចគេដោតពីលើចុះក្រោមដោយគ្រឿងសស្ត្រាវុធ; បោះពួយចុះឬក៏ឆាបសំដៅដាក់នៃពពួកសត្វស្លាប :
“ផ្ដោតចុងកាំបិត, ផ្ដោតចុងកាំភ្លើង; ខ្លែងបោះពួយផ្ដោតឆាបឆក់កូនមាន់។”
តាំងចិត្តសំដៅឆ្ពោះទៅរកអ្វីមួយ។