វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពាក្យថ្ពូត
ន. [ពាក-ថ្ពូត]
ពាក្យដែលអ្នកនិយាយប្រមូលយកដំណើរយកហេតុពីនេះពីនោះផ្ដុំ ហាក់ដូចគេត្របាញ់ថ្ពូតធ្មៃ។
ពាក្យដែលអ្នកនិយាយប្រមូលយកដំណើរយកហេតុពីនេះពីនោះផ្ដុំ ហាក់ដូចគេត្របាញ់ថ្ពូតធ្មៃ។
ពាក្យដែលអ្នកនិយាយប្រមូលយកដំណើរយកហេតុពីនេះពីនោះផ្ដុំ ហាក់ដូចគេត្របាញ់ថ្ពូតធ្មៃ។
“”