វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ពាម

ន. [ពាម]

មាត់ព្រែក ឬមាត់ស្ទឹងដែលបែកចេញពីទន្លេទៅ, មាត់ទន្លេដែលហូរទៅជាប់នឹងសមុទ្រ, ដូចយ៉ាង ពាមផ្កាយម្រេច, ពាមរ; ឬ ពាមសែន; ពាមកញ្ជើ (នៅកម្ពុជាក្រោម) ជាដើម។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

មាត់ព្រែក ឬមាត់ស្ទឹងដែលបែកចេញពីទន្លេទៅ, មាត់ទន្លេដែលហូរទៅជាប់នឹងសមុទ្រ, ដូចយ៉ាង ពាមផ្កាយម្រេច, ពាមរ; ឬ ពាមសែន; ពាមកញ្ជើ (នៅកម្ពុជាក្រោម) ជាដើម។

ឧទាហរណ៍

“”

២

កន្លែងចុងក្រោយដែលទន្លេ ស្ទឹង ព្រែក ប្រសព្វនឹងសមុទ្រ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ឈ្មោះខេត្តមួយក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ, សព្វថ្ងៃនេះដាក់ជាស្រុកហៅថា ស្រុកកំពង់ត្រាច នៅក្នុងអំណាចខេត្តកំពត។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់