វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពាយងាយ
កិ. [ពាយ-ងាយ]
ធ្វេស, ប្រហែស; មើលងាយ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វេស, ប្រហែស; មើលងាយ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ដែលប្រហែស; ដែលមើលងាយ :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សពាយងាយ; ធ្វើការពាយងាយ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ធ្វេស, ប្រហែស; មើលងាយ។
ធ្វេស, ប្រហែស; មើលងាយ។
“”
ដែលប្រហែស; ដែលមើលងាយ :
“មនុស្សពាយងាយ; ធ្វើការពាយងាយ។”