វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភណ្ឌនៈ
ន. [ភ័ន-ឌៈ-នៈ]
ជម្លោះ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៥ ន័យនិយមន័យ
១
ជម្លោះ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ដំណើរឈ្លោះប្រកែក ឬហេតុដែលនាំបណ្ដាលឱ្យកើតជាជម្លោះ។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
(ម.ព. ភណ្ឌនការី)។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
អ្នកបង្កជម្លោះ, អ្នកដែលហៃនាំឈ្លោះ។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
(ម.ព. ភណ្ឌនការណ៍)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់