វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភត្តការ
ន. [ភ័ត-តៈ-កា]
អ្នកធ្វើភត្ត, អ្នកចម្អិនភត្ត, អ្នកគ្រួ, ចុងភៅ; (រ.ស.) អ្នកពិសេស, ពួកពិសេស។
អ្នកធ្វើភត្ត, អ្នកចម្អិនភត្ត, អ្នកគ្រួ, ចុងភៅ; (រ.ស.) អ្នកពិសេស, ពួកពិសេស។
អ្នកធ្វើភត្ត, អ្នកចម្អិនភត្ត, អ្នកគ្រួ, ចុងភៅ; (រ.ស.) អ្នកពិសេស, ពួកពិសេស។
“”