វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភប់
កិ. [ភប់]
ចួប, ប្រទះ; ប្រសព្វ; ច្រើននិយាយថា។
ចួប, ប្រទះ; ប្រសព្វ; ច្រើននិយាយថា។
ចួប, ប្រទះ; ប្រសព្វ; ច្រើននិយាយថា។
“”
បានគ្នាជាគូស្រករ, នៅរួមសុខរួមទុក្ខ។
“”
ប្រព្រឹត្តល្មើសដោយភាន់ច្រឡំ; ដើរហើរ, ស្មន់អន្ធករ។
“”
(ម.ព. ភប់ភាន់)។
“”