វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភពផែនដី
ន. [ភប់-ផែន-ដី]
ភពទី៣ដែលនៅជិតព្រះអាទិត្យបន្ទាប់ពីភពសុក្រនិងភពពុធ ដែលមានចម្ងាយប្រមាណពី១៤៧,១ទៅ ១៥២,១លានគីឡូម៉ែត្រពីព្រះអាទិត្យ ទៅតាមការប្រែប្រួលនៃអិចសង់ទ្រីស៊ីតេរបស់អេលីប។ ភពផែនដីវិលជុំវិញខ្លួនឯង (រង្វិលខ្ញាល់) និងវិលជុំវិញព្រះអាទិត្យ (រង្វិលជុំ) តាមគន្លងជាអេលីប។ ភពផែនដីមានរណបតែមួយគឺព្រះចន្ទ។