វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភាពយន្ត
ន. [ភាប-យន់]
រូបថតផ្ដិតភ្ជាប់នឹងហ៊្វីលសម្រាប់បញ្ចាំងឆ្លុះស្រមោលឱ្យឃើញជារូបផ្សេងៗ តាមដំណើរទំនងដែលបានថតមក :
រូបថតផ្ដិតភ្ជាប់នឹងហ៊្វីលសម្រាប់បញ្ចាំងឆ្លុះស្រមោលឱ្យឃើញជារូបផ្សេងៗ តាមដំណើរទំនងដែលបានថតមក :
រូបថតផ្ដិតភ្ជាប់នឹងហ៊្វីលសម្រាប់បញ្ចាំងឆ្លុះស្រមោលឱ្យឃើញជារូបផ្សេងៗ តាមដំណើរទំនងដែលបានថតមក :
“ទៅមើលភាពយន្ត, ភាពយន្តនេះល្អមើលណាស់។”
ភាពយន្តដែលគ្មានសំឡេងរបស់តួសម្ដែង :
“ភាពយន្តគដ៏ល្បីរបស់សាក់ឡូ។”
(ពាក្យសាមញ្ញដែលធ្លាប់ហៅមកថា កុន ដែលក្លាយពីពាក្យ កល ស. អ.ថ. កុន)។