វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភូត
ន. [ភូត]
អ្វីដែលកើតមានហើយ; ទេវតា; សត្វលោក; ខ្មោចបិសាច; បញ្ចក្ខន្ធ; ធាតុទាំងបួន; សេចក្ដីពិត។ល។ :
អ្វីដែលកើតមានហើយ; ទេវតា; សត្វលោក; ខ្មោចបិសាច; បញ្ចក្ខន្ធ; ធាតុទាំងបួន; សេចក្ដីពិត។ល។ :
អ្វីដែលកើតមានហើយ; ទេវតា; សត្វលោក; ខ្មោចបិសាច; បញ្ចក្ខន្ធ; ធាតុទាំងបួន; សេចក្ដីពិត។ល។ :
“អាគមចងភូត ឬអាគមចាប់ភូត អាគមចង ឬចាប់ខ្មោចបិសាច។”
ពួកទេវតា, ពួកសត្វលោក ឬពួកខ្មោចបិសាច។
“”
ពោលពាក្យមិនពិត, និយាយកុហក។
“”
ដែលមិនពិត :
“ពាក្យភូត។”
(ម.ព. ភរ)។
“”