វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភូធរ
[ភូ-ធ]
អ្នកទ្រទ្រង់នៅលើផែនដី (ភ្នំ)។
អ្នកទ្រទ្រង់នៅលើផែនដី (ភ្នំ)។
អ្នកទ្រទ្រង់នៅលើផែនដី (ភ្នំ)។
“”
អ្នកទ្រទ្រង់ផែនដី (ព្រះរាជា) :
“ព្រះភូធរ។ (ព.ទេ.) ឬ (ព.កា.) ប្រាសាទបវរ សង់ថ្វាយភូធរ ព្រះភូធរគង់ ជាសុខសម្រាន្ត ក្សេមក្សាន្តអភិម- ង្គលកបឫទ្ធិរុង- រឿងតេជះជ័យ។”