វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភូមិ
ន. [ភូម]
ផែនដី, ទីដី; តំបន់; ផ្ទៃ; ទី; ជាន់; ថ្នាក់។ ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅទីដែលមានប្រជុំផ្ទះលំនៅក្នុងតំបន់នីមួយៗ :
ផែនដី, ទីដី; តំបន់; ផ្ទៃ; ទី; ជាន់; ថ្នាក់។ ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅទីដែលមានប្រជុំផ្ទះលំនៅក្នុងតំបន់នីមួយៗ :
ផែនដី, ទីដី; តំបន់; ផ្ទៃ; ទី; ជាន់; ថ្នាក់។ ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅទីដែលមានប្រជុំផ្ទះលំនៅក្នុងតំបន់នីមួយៗ :
“ភូមិតូច, ភូមិធំ។”
ថ្នាក់ផ្ទះ។
“”
ថ្នាក់ងារការ, ថ្នាក់យសស័ក្ដិ។
“”
ទីភូមិ។
“”
ប្រទេសផែនដីនីមួយៗ។
“”
ផ្ទះលំនៅក្នុងភូមិ។
“”
ថ្នាក់របស់អរិយបុគ្គល, ថ្នាក់អរិយធម៌។
“”
ទីជាព្រះបច្ចេកពុទ្ធ។
“”