វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្ញីទៀន
ន. [ភ្ញី-ទៀន]
ឈ្មោះគ្រឿងអុជជាលម្អ មានដងដាំបញ្ឈរមានបន្ទោះឫស្សីមូលៗវែងៗជាងគ្នាតាមលំដាប់ថ្នាក់រុំរំសេវលាយស្ពាន់ធ័រត្រង់ខាងចុងដោយក្រដាសស្ដើងសាច់ស្វិត ដោតគល់ភ្ជាប់នឹងដងជាជួរដោយសង្កាត់ៗតាមថ្នាក់ ក្រសោបរួបក្ដោបខាងចុងដោយឆ្នួន សម្រាប់អុជនៅវេលាយប់ ក្នុងឱកាសធ្វើបុណ្យនីមួយៗ :
