វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្នំភ្លើង
ន. [ភ្នំ-ភ្លើង]
ភ្នំមួយប្រភេទដែលជាលទ្ធផលនៃការប្រេះសំបកផែនដី ហើយបញ្ចេញកម្អែ, ផេះ, ឧស្ម័ន, និងបំណែកសិលា :
ភ្នំមួយប្រភេទដែលជាលទ្ធផលនៃការប្រេះសំបកផែនដី ហើយបញ្ចេញកម្អែ, ផេះ, ឧស្ម័ន, និងបំណែកសិលា :
ភ្នំមួយប្រភេទដែលជាលទ្ធផលនៃការប្រេះសំបកផែនដី ហើយបញ្ចេញកម្អែ, ផេះ, ឧស្ម័ន, និងបំណែកសិលា :
“យក្សឡោមជាបឹងកើតពីរណ្ដៅភ្នំភ្លើងចាស់។”
ថ្មក្ដៅហើយរលាយដែលហូរចេញពីមាត់ភ្នំភ្លើង :
“ថ្មបាសាល់កើតមកពីកម្អែភ្នំភ្លើង។”