វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ភ្លឺ

កិរិយាសព្ទ· verb [ភ្លឺ]

Learner aid: verb · [ភ្លឺ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

បញ្ចេញពន្លឺ, ឱ្យពន្លឺ; យល់ច្បាស់។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ

១

បញ្ចេញពន្លឺ, ឱ្យពន្លឺ; យល់ច្បាស់។

២

ដែលមានពន្លឺ។

៣

ភ្លឺច្បាស់។

៤

ដីដែលគេលើកពូនជាព្រំចារឹក ឬជាទំនប់ស្រែជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“ភ្លឺស្រែ, ភ្លឺត្រពាំង, ភ្លឺស្រះ; រានស្រែត្រូវលើកភ្លឺឱ្យធំខ្ពស់ជាប្រយោជន៍ឱ្យសម្ទូងលូតលាស់ខ្ពស់តាមផង ស្រួលដើរផង។”

៥

ឈ្មោះរោគមួយប្រភេទកើតនៅស្បែក ឡើងសម្បុរសប្រផេះ ជួនកាលឡើងកណ្ដាប់ផេរ បណ្ដាលឱ្យស្កៀបរមាស់ :

ឧទាហរណ៍

“កើតភ្លឺ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.ផ្ទ. ងងឹត)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

បន្តរៀនទៀត