វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មការន្ត
ន. [មៈ-កា-រ៉ន់-តៈ] ឬ [មៈ-កា-រ៉ន់]
ឈ្មោះនិគ្គហិតដែលពោលឮសូរសំឡេងជាអក្សរ ម ប្រកបខាងចុង (អ័ម, អាម) ដូចជា កំ, តំ (ក័ម, ត័ម) កាំ, ចាំ (ក័ម, ច័ម ឬ កាម, ចាម) ជាដើម។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះនិគ្គហិតដែលពោលឮសូរសំឡេងជាអក្សរ ម ប្រកបខាងចុង (អ័ម, អាម) ដូចជា កំ, តំ (ក័ម, ត័ម) កាំ, ចាំ (ក័ម, ច័ម ឬ កាម, ចាម) ជាដើម។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. និគ្គហិតនិងសរណគមន៍ ផង)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់