វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មគ្គ
ន. [ម័ក]
ផ្លូវ; ផ្លូវប្រតិបត្តិ; លំអាន; ទ្វារ ...។
ផ្លូវ; ផ្លូវប្រតិបត្តិ; លំអាន; ទ្វារ ...។
ផ្លូវ; ផ្លូវប្រតិបត្តិ; លំអាន; ទ្វារ ...។
“”
ទ្វារដែលជាផ្លូវបន្ទោឧច្ចារៈ ឬបស្សាវៈ។
“”
ចិត្តដែលប្រកបដោយលោកុត្តរមគ្គ (ព.ពុ.)។
“”
ប្រាជ្ញាដែលឃើញអរិយមគ្គ (ព.ពុ.)។
“”
ពាក្យសម្រាប់ហៅលោកុត្តរធម៌ដែលចែកជាមគ្គ ៤មានសោតាបត្តិមគ្គជាដើម មានអរហត្តមគ្គជាទីបំផុតនិងផល ៤មានសោតាបត្តិផលជាដើម មានអរហត្តផលជាទីបំផុត (ព.ពុ.)។
“”
(ម.ព. បស្សាវមគ្គនិងវច្ចមគ្គ ក្នុង វច្ច, ឧច្ចារមគ្គ ក្នុង ឧច្ចារ ផង)។